Duâ: Birçok manalara gelen, Arapça bir kelime-dir. "Çağırmak ve Allâh (Celle Celâlühû)den istemek" manalarına gelir.
Dua: Kulun kendi acziyetini anlayarak, dünya ve ahirette, Allâh-u Te‘âlâ’ya muhtaç olduğunu bilmesi ve ona ihtiyaçlarını arzetmesidir.
Duâ: Kendi kulluğunu idrak ederek, Allâh-u Te‘âlâ’nm ilah olduğunu itiraf etmektir.
DU ve Acirc;NIN ve Acirc;D ve Acirc;BI
Duânm kabul olunmasının temeli, bâtinî edeple-re riayet etmektir.
Onlar da, tevbe etmek, zulümle aldıklarım geri vermek, kazançta haramdan sakınmak, bütün varlı-ğıyla Allâh-u Te'âlâ’nm ibadetine yönelmektir. Her Mühim İş İçin Duaların kabulünün şartlarından biri de, iyiliği emredip, kötülükten nehyetmektir.
Emr-i bi’l-mâruf, nehy-i ani’1-münker yapılmayan (iyilikler emredilip, kötülükler men edilmeyen) bir toplumda, iyiler belaların defi, Müslümanların gali- biyyeti, günahların bağışlanması için duâ etseler de Allâh-u Te‘âlâ yapılan duâları kabul etmez.
Rasûlüllâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) Efendimiz bir hadis-i şeriflerinde şöyle buyuruyorlar: "Siz her za-man iyiliği emredip kötülükten nehyediniz, yoksa Allâh-u Te‘âlâ başınıza bir bela gönderir de, sonra duâ etseniz de duânız kabul olunmaz." (Tirmizî)
Duâ ancak Allâh-u Te‘âlâ’ya yapılır. Allâh’tan baş-kasına duâ etmek yasaklanmıştır. Abdest alıp, duâdan önce sadaka vermek, namaz kılmak gibi iyi bir amel işlenebilir.
Duânm başlangıcında hemen istekler sıralanma- yıp önce Allâh-u Te‘âlâ’ya hamd etmeli, Rasûlüllâh
(Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) Efendimize salât-ü selam ge-tirilmelidir.
Rasûlüllâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) Efendimiz’in bütün duâlarmın başında mutlaka:
"İhsam ve lütfü bol olan Rabbimi teşbih ede-rim" dediği rivayet edilmiştir.
Kişi, duânm kabul olunacağına kesinlikle inan-malıdır. İstediğini kesin bir dille isteyip; "Dilersen beni affet, dilersen beni mağfiret et" gibi sözler söylememelidir.
Buna dair başka bağlantılar "Her Mühim İş İçin Dualar-1274"
